در عمق قلبم ، آتشی است – قلبی سوزان

در عمق قلبم ،آرزویی است ، برای آغاز

تو در قلب منی تو در وجود منی

هر جا که بروم جلوه گرش خواهم کرد

تو را برای همیشه نگه خواهم داشت

همواره در کنارت خواهم ماند

آری احساس میکنم که عشقمان شکوفا می شود

این تنها چیزیست که میدانم.....

خاموش میکنم

چراغ سراب را

در سقف نمناک ذهنم

می نشینم آرام و نگاه میکنم

به غباری که چون یخ می شکافد عمق نگاهم را

میگریم بر آنچه از روحم  دیگر جدا شده.

میپیچم همچو پیچک بر نهال آرزو هایم

 دیگر دست روزگار از ریشه برکنده است..

عقربه ها میچرخند ...

لحظه ها میگذرد

من و ثانیه با هم رفیقیم

 ما باهم لحظه ها را سالهاست تکرار کردیم ..

خیالم خالیست و دیگر  دستانم در حجم تهی خالی تر  

احساس میکنم م رده ام

شاید واقعا " کنار هم نباشیم اما دلامون هنوز پیش همه.

         قلبمون برای هم می تپه ، چشمامون هنوز انتظار دیدن می کشن.

         پاهامون هنوز در پی پیدا کردن راهین برای به هم رسیدن.

         دستامون هنوز دنبال هم می گردن.

        حالا میشه گفت :من و تو  باور نداریم که پیش همیم چون دنبال هم می گردیم.

         پس بیا رو به روی من بایست تا قلبمون ، چشمامون ، پاهامون و دستامون بفهمن که تنها  نیستن و یه جفت دارن.

          من کنار توام و تو به جست و جوی من از هفت بام فرود می آیی.

         تو کنار منی و من به جست و جوی تو از هفت بیشه عبور می کنم .

         حال انگشتهای من می بارند و نام تو می روید.

هنگامی که عشق به شما اشارتی کرد از پی اش بروید ، هر چند راهش سخت و  ناهموار باشد.

هنگامی که با بالهایش شما را در بر می گیرد ، تسلیمش شوید ، گرچه ممکن است تیغ نهفته در میان پرهایش مجروحتان کند.

 وقتی با شما سخن می گوید باورش کنید ،

گرچه ممکن است صدایش رویاهاتان را پراکنده سازد ، همان گونه که باد شمال باغ را بی بر می کند.

زیرا عشق همان گونه که تاج بر سرتان می گذارد ، به صلیبتان می کشاند.

همان گونه که شما را می پروراند ، شاخ و برگتان را هرس می کند.

همان گونه که از قامتتان بالا می رود و نازک ترین شاخه هاتان را که در آفتاب

می لرزند نوازش می کند ، به زمین فرو می رود و ریشه هاتان را که به خاک

چسبیده اند می لرزاند.

 عشق ، شما را همچون بافه های گندم برای خود دسته می کند.

می کوبدتان تا برهنه تان کند.

 سپس غربالتان می کند تا از کاه جداتان کند .

ورزتان می دهد تا نرم شوید .

آنگاه شما را به آتش مقدس خود می سپارد تا برای ضیافت مقدس خداوند ، نانی مقدس شوید.

رو سنگ قبرم بنويس اينجا مجال گريه نيست ... هرکي مي خواست گريه کنه بهش بگو اون ديگه نيست

به یک فرشته گفتم:برو و معشوقم که عاشقش هستم را ببوس!! فرشته رفت و وقتی برگشت دیدم چشماش اشکیه و گریه کرده!! به فرشته گفتم: معشوق مرا بوسیدی؟! فرشته گفت: نه نشد !! به فرشته گفتم:چرا؟!فرشته مهربون گفت:دو فرشته هیچ وقت همدیگرو را نمی بوسن

می خواستم زندگی کنم ، راهم را بستند

ستايش کردم ، گفتند خرافات است

 عاشق شدم ، گفتند دروغ است

 گريستم ، گفتند بهانه است

 خنديدم ، گفتند ديوانه است

 دنيا را نگه داريد ،

 مي خواهم پياده شوم .

                                                               دکتر علي شريعتي

نزدیک سالگرد درگذشت دکتر هستیم.

ارادت خاصی بهشون دارم.

پری ناز کوچولو                   رفتی خونم شده ویرون

دلم از بی کسی خونه              نمی تونه که بخونه

حرفهای نگفته مونده              ولی دل باید بدونه

اون که رفته دیگه رفته           نمی خواد دیگه بمونه

نمی خوام که باز بیایی            اون چشاتو من ببینم

خاطرات باز جون بگیرن          باز دوباره من بمیرم

نمی خوام که باز بیایی            توی تاریکیم بسوزی

آخه حیف تو عزیزم               که بخوای با من بمونی

عزیزم سرت سلامت              هرجا رفتی هرجا هستی

برو که دنیا دو روزه              قلب تو هیچ وقت نسوزه

نازنین اینو نخوندم                که تورو گریون ببینم

الهی برات بمیرم                  اشکتو هیچ وقت نبینم

عزیزم اینو میخونم                که دلم آروم بگیره

آخه طفلکی میسوزه              طفلکی بی تو میسوزه

پری ناز کوچولو                  نگو قسمتم همین بود

نگو سرنوشت نوشته            سهم من از تو همین بود

عزیزم غمت نباشه               برو که روبرو نوره

                 برو ما تنها می شینیم

               واسهء عشقت می میریم

عاقلان میگویند که دیوانه ام  ، گاه می نویسم ... برای دلم

عاشقان این دیار ، نوشته هایم را دوست میدارند

شاعر خطابم میکنند

ولی

من مرتکب شعری نشدم

تنها دل نوشته هایم را به تن کاغذ می سپارم

تا از خشم تو در امان باشند

چرا گناهکار میپنداری مرا؟

جرمم چیست؟ نوشتن؟
مگر میخوانی عصیانگری هایم را؟

دشمنی با دلم کافی نبود؟

به عناد با دل نوشته هایم برخاستی؟

.

تا به حال برای دلم می نوشتم ... اما این بار برای تو می نویسم

چرا هنوز فکر می کنی که تو حاکمی و من محکوم؟

چرا هنوز فکر میکنی که من باید به حکم تو تن بدم؟

چرا فکر میکنی که به هر ساز نا کوک تو باید برقصم؟

چرا خودت رو حاکم مطلق میدونی؟

این چرا ها همش توی ذهنم تکرار میشه ،

بدون اینکه بتونم جوابی براشون پیدا کنم

اما صبر کن ، خیلی وقته بازی عوض شده

دیگه به حکم تو بازی نمی کنم

من خودم حکم میدم ... آخه حکمت رو بریدم

بین این همه برگ پائین و ضعیف ... تک دل دست منه

فکر نمیکردی این دختر کوچولو بتونه حکم تو رو بشکنه؟

دیدی که شکستم ...

واسه شکستن تو، اول خودم رو شکستم

من حرفی نمیزنم ، اما اگه بزنم پاش می ایستم

بترس از من

گفته بودم که با تاس بد ، می خوام خوب بازی کنم

چرا فکر میکنی که میتونی باز برام تعیین تکلیف کنی؟

چرا فکر میکنی هر وقت میل داشتی ، میتونی آرامشم رو بر هم بزنی؟

چرا اس ام اس میدی؟
اون وقتی که منو تهدید میکردی باید به این روزا فکر میکردی

جیک جیک مستونت بود ... فکر زمستونت نبود؟

نمی تونی حکمت رو پس بگیری ... حرف مرد که دو تا نمیشه

تو دیگه برام مردی .. دیگه برام ارزش نداری

من صبورم ... اما تا یه جایی صبر می کنم

وقتی که لبریز شدم ... چشمام رو رو خیلی چیزا می بندم

اون موقع که گفتی شمارت رو از گوشیم پاک کنم ،همون موقع مردی

خودم دفنت کردم .... اون موقع مثل الان برف نمیامد

شاید اگه هوا برفی بود مجبور میشدم توی سرد خونه نگهت دارم

اما من همون موقع دفنت کردم ... بالای اون قبر نشستم و گریه کردم

با اینکه می دونستم توی این قبر مرده ای نخوابیده ،لااقل مردهء من نخوابیده

تا حالا شده بری قبرستون بالای یه قبر نا شناس گریه کنی؟

حتما این کار رو بکن ، چون من این کار رو کردم

اتفاقا بالای قبر یه جوون ،هم اسم تو نشستم و گریه کردم

گریه کردم واسه مرگ تو ، توی قلبم

گریه کردم واسه قلب و احساس خودم که با تو مردن

تو و گذشته رو بالای اون قبر جا گذاشتم و برگشتم

برو خدات رو شکر کن که عاشقت نبودم و دوستت داشتم

چون میدونی که عشق به نفرت تبدیل میشه اما دوست داشتن واقعی نه

من با خودم کنار اومدم ... آ دمی که من دوست داشتم مرده

براش لباس سیاه هم پوشیدم ، ختم هم گرفتم ، گریه هم کردم

تو هنوز نمیدونی ، خاک سرده

وقتی که دلم رو توی خاک گذاشتم و برگشتم .. آروم شدم

به خاطرت خیلی عذاب کشیدم

تو شبای ماه رمضون روزه ام رو با اشک چشمام باز کردم

حسرت خیلی چیزا رو خوردم ... احساسی که به پات ریختم

وقتی بالای قبر اون جوون نشسته بودم و گلا رو پر پر میکردم

میدونی به چی فکر می کردم؟

به رابطهء اسم با صاحب اسم

اینکه چرا روی غریبه اسم یه فرشته – الههء صلح رو گذاشتن

اما جز نا پاکی چیزی در وجودش نیست

اینکه چرا تو مثل اسمت مبارک و فرخنده نبودی

چرا برام شگون نداشتی؟

بابای من چی فکر میکرد که به من گفت :

گلی که پژمرده نمیشه ....

حتما بابام اون موقع نمی دونست که ممکنه

 کسی مثل تو بیاد و گلش رو پر پر کنه

عشق مثه پنیر می مونه : زیادش آدمو خنگ می کنه ! اندازش به آدم تکامل میده ! و هیچکس هم تا حالا از بی پنیری نمرده

زندگی هنر نقاشی کردن است بدون استفاده از پاک کن. سعی کن طوری زندگی کنی که وقتی به گذشته بر می گردی نیازی به پاک کن نداشته باشی.

 دل هيچکس نميسوزد براي حال غمناکم مگر سوزد همان شمعي که ميسوزد سر خاکم

من در یک ماموریتم ماموریتی برای دوری از تو ماموریتی برای فراموش کردنت و فرار کردن از دستت که باهات صحبت نکنم و تورو نبینم در یک کلام : ماموریت غیر ممکن

 هوس بازان کسي را که زيبا مي بينند دوست دارند ولي عاشقان کسي را که دوست دارند زيبا مي بينن

 ای مهربانم، ازین پس هرشب سراغت را از ماه می گیرم و هر روز به خورشید می سپارمت تا مبادا به سایه غم گرفتار شوی

 چقدردوست داشتم یك نفرازمن می پرسیدچرانگاه هایت انقدرغمگین است؟ چرا لبخندهایت انقدر بی رنگ است ؟ اما افسوس ... هیچ كس نبود همیشه من بودم و من و تنهایی پر از خاطره . اری با تو هستم .. با تویی كه از كنارم گذشتی... و حتی یك بار هم نپرسیدی چرا چشم هایت همیشه بارانی است

هرگاه دفتر محبت را ورق زدی و هرگاه زیر پایت خش خش برگها را احساس کردی هرگاه در میان ستارگان آسمان تک ستاره ای خاموش دیدی برای یکبار در گوشه ای از ذهن خود نه به زبان بلکه از ته قلب خود بگو: یادت بخیر

 وقتي دل تنگ شدي به ياد بيار کسي رو که خيلي دوستت داره، وقتي نا اميد شدي به ياد بيار کسي رو که تنها اميدش تويي. وقتي ساکت شدي به ياد بيار کسي رو که به شنيدن صداي تومحتاجه

فریادی است در سکوتم از دوست داشتن و جاده است در نگاهم از عشق ورزیدن اما نه سکوتم را خواندی و نه نگاهم را